Biz..
Faniler yani,
Evcilik oynadık bir süre
Her şey büyüdü
Ölçemedik tartamadık gelenlerle gidenleri
Ve devcilik oynadık büyüdükçe,ki küçüldük aslında..

Yalan söyleme diye yalvarırken bir başkasına
Yalan söylemeye başladık ağız dolusuyla..

Yeri geldi göz vurduk el uzattık harama
Öyle ki haram yemenin günahıyla yaşamaya razıymışız gibi..

Terk edilmenin acısını bile bile terk ettik
Unutulmanın sancısını bilerek unutamadığımız gibi..

İntikamlara yer aradık
Fırsat düşkünlerine laflar ederken,
Yeri geldi aldık intikamı
Öçlere yatırdık hayatımıza acı verenlerin tamamını..

Tutamayacağımızı bile bile sözler verdik,
Yeminler ettik
Oynadık
Oyaladık
Aldattık
Sakladık..

Yaptıklarımızı kendi içimizde maskeledik daima
Yapılanların arkasından özür dileyerek geçer sandık..

Öyle anlar geldi ki
Bir hak daha istedik yanlışın üzerine
Bir şans daha
Bir kez ‘daha dene’ diyerek..

Yalanı,günahı,yanlışı,ayıbı,iftirayı gören varken
Kuldan hak istedik..

Kulu yakar yalanlar
Kulu yıkar haramlar aldatmalar iftiralar
Bilmeliyiz ki
Bu fanilik geçecek bitecek..

Onca yanlıştan sonra kul hak verse ne yazar?
Bilmek gerek,
Şu dünyada zaten hepimizin bir tek Hakk’ı var..

Emre GÖKCE / Fark Edilesi Mevzular