Ancak konuyu biraz araştırdığımız zaman ve bayrağımız üzerindeki şekilleri simgesel olarak incelediğimizde farklı sonuçlara ulaşıyoruz.Türkler tarihleri boyunca kurdukları devletlerde çok değişik bayraklar kullanmışlardır.Kimi çift başlı kartalı,kimi at üstündeki bir savaşçıyı,kimi kurt başını bayrağında kullanmıştır.Bugün kullandığımız ay yıldızlı al bayrağımıza en yakın bayrak Osmanlı zamanında ortaya çıkmıştır.

Osmanlı sancağının rengini ve bugünkü Ayyıldızlı Türk bayrağının şeklini belirleyen Sultan Birinci Murat ve Yıldırım Bayezıt devirlerinde yaşayan Timurtaş Paşa’dır. Osman Gazi’den itibaren Kanuni devride dahil olmak üzere padişahlara özel bayrak rengi beyazdı. Yavuz Sultan Selim Çaldıran ve Mısır seferlerinde beyaz ve kırmızı renkli bayraklar kullandı. Yine Çaldıran seferinde ilk defa kullanılan yeşil bayrak, bu savaştan sonrada sık sık kullanıldı. Osmanlılar yeşil bayrağı hilafete sahip olduklarını göstermek için kullanmışlardır. Sultan 1. Mahmut devrinde de donanma bayrağı olarak kullanılmıştır. Sultan II. Mahmut devrinde de bayrak şekilleri aynı devam etti. Yalnız kalelere ve hükümet binalarına ayyıldızlı al sancak çekildiği görülmüştür.

Kırmızı zemin üzerine yıldız ve hilal bulanan bayrak, ilk defa 1793 yılında devletin resmi bayrağı olarak kabul edilmiştir. Bu bayrak sekiz köşeliydi. Sultan I. Abdülmecit zamanında 1842 yılında yıldızlı beş köşeli olmasına karar verildi. Sultan Abdülaziz zamanından başlayarak, padişahlara mahsus kırmızı bayrakların ortasında tuğraların beyaz ve sekiz köşeli kullanılması adet oldu. Vişneçürüğü rengiyle değiştirilen bu bayrak saltanatın kaldırılmasına kadar devam etti.

1922′de Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından saltanatın kaldırılmasıyla saltanata mahsus bayrak kaldırıldı. Daha önceki milli bayrak muhafaza edildi. Cumhuriyetin kurulması ve halifeliğin kaldı_ rılmasıyla 1925′te bir sancak talimatnamesi çıkarılarak, savaş ve ticaret gemileri hakkındaki esaslar kabul edildi. 1936 tarihinde Türk Bayrağı’nın şekli ve ölçüsü kesin bir şekilde tespit edildi. 1937 tarihinde 45 maddelik bir tüzükle Türk Bayrağı’nın kullanılışı kural altına alındı.

Şimdi gelelim bayrağımız üzerindeki ay ve yıldız neyi simgeler.Bayrağımızda ki hilal islamiyetin sembolüdür.Yıldız ise bir görüşe göre peygamber efendimizi,bir başka görüşe göre ise Türklüğü simgeler.Bayrak rengimizin kırmızı olmasının nedeni ise toprağa karışmış kan yani şehit kanıdır.

Dünya üzerindeki müslüman ülkelerin bayrağına baktığınız da çoğunda hilali görürsünüz.Avrupalı hristiyan devletlerin haçlı savaşlarında kullandığı üzerinde haç olan bayrağa karşı o zaman ki müslüman devletler bunlara karşılık bayraklarında hilali kullanmışlardır ki bu da islamın sembolü olarak benimsenmiştir.Şöylede bakabiliriz nasıl hristiyan devletlerinde yardım kuruluşu kızıl haç işe bizim ki de kızılaydır.Onların sembolü haç bizim ki ise hilaldir.

Sanırım bunları okuduktan sonra bayrağımızın değerini daha iyi kavramışsınızdır.Bizim ne kadar büyük bir millet olduğumuz ay yıldızlı al bayrağımızda yeterince açık olarak görünmektedir.Bunun içindir ki;

EZAN DİNMEZ ,BAYRAK İNMEZ ŞEHİT ÖLMEZ…

Varsayalım ki, hızlı bir uzay aracına bindik ve yerden saniyede 11 kilometre gibi öylesine bir hızla kalktık ki, bu hızı anlamak ve algılamak bile çok güç! Saniyede 11 km’lik bir hızın önemi şuradan kaynaklanıyor: Eğer bir uzay aracı ya da bir roket bu hızla yerden kalkıyorsa, artık bir daha dünyaya dönmeyecek demektir. Bu öyle yüksek bir hızdır ki, yerçekimi kuvvetinin etkisinden kurtulan araç, dünyanın ve Güneş sisteminin de ötesine geçerek, galaksi kümelerinin arasından süzüle süzüle yoluna devam edecektir.

Bu hızla 40 saniyede Ankara–İstanbul uzaklığı biterdi. Bu hızla bir saatten biraz fazla bir zamanda Dünya çevresini dolanabilirdik. O kadar hızlı, o kadar hızlıyız ki; ben size geçtiğimiz uzaklıkları 10 misli büyüklükleri ile vereceğim. İlk 10 metrede göreceğimiz sadece evlerin çatılarıdır. 100 metre yukardan oturduğumuz yerin sokağını ve semtin bir bölümünü görür; 1000 metreye geldiğimizde de bazı vahşi kuşlarla selamlaşırız.

10.000 metrede artık şehirler görülmez, yüksek dağ silsileleri, kıvrım kıvrım akan nehirler, yemyeşil ormanlar göze çarpar. Artık metre birimi yetersiz kaldığından kilometre ölçeğine gerek duyuyoruz. İşte çıktık 100 kilometrelik yüksekliğe.

Artık bu seviyede atmosfer tabakası görülmüyor. Biraz aşağıda, ozon gazının gün geçtikçe azalan kalınlığına rastlıyoruz. Ozon bizi Güneş’ten gelen morötesi ışınların tehlikelerinden koruyor. 1000 kilometre yukardan dünyamızın görünüşü ne kadar güzeldir! Kutup bölgelerindeki buz dağlarından yansıyan ışığın, okyanusların azgın dalgalarından akseden koyu lâcivert renklerle karışımı ne kadar uyumludur! 10.000 kilometrede dünyamızın yavaş yavaş batıdan doğuya doğru kendi ekseni etrafında döndüğünü fark edeceksiniz. 100.000 kilometre yukarıda ilk astronot Yuri Gagarin’in gördüğü manzarayı siz de şaşırarak, hatta korkarak seyredeceksiniz. Uzay şimdi bu bölgede artık kapkaranlıktır. Nedeni ise çok açık! Her ne kadar uzakta, çok çok uzakta Güneş’i görüyorsak da, onun ışığını ve ısısını fark edemiyoruz. Zira Güneş ışınları; ancak hava içinden geçerken dağılır ve ortalık aydınlanır. Havasız bir ortamda ses yayılmadığı gibi, ışık ışınları da yayılamaz!

Burada artık gece–gündüz gibi kavramlar da anlamını kaybederler. Yalnız gece–gündüz değil; yukarı–aşağı, kuzey–güney gibi yönleri de unutmamız gerekir!

Dış ortamın sıcaklığı ise mutlak sıfır olan –273 dereceye çok yakındır. Ay bütün güzelliği ve gülümserliği ile bize göz kırpar. 1.000.000 kilometreye çıktık. Bu ortamda Ay’ı da bir hayli geride bıraktık. Güneş etrafında kendi halinde dolanıp duran gezegenleri görüyoruz. Kimisi nefes nefese hızlı; kimisi de nazlı nazlı yavaşça yörüngelerinde yol alıyorlar.

Yerden şimdi 10.000.000 km. uzaktayız; ama Güneş’imize hâlâ ulaşamadık. 100 milyon kilometrede biraz yaklaştık desek de, “Güneş rüzgârları” adını verdiğimiz çok enerjik yüklü parçacıklar önümüzü kesiyorlar! Güneş’teki akıl almaz fışkırmaları, girdapları, yakın uzaya korkunç hızlarla püsküren sıcak alevleri gördükçe, doğrusu, içimizi bir korku kaplıyor. 1 milyar kilometre uzakta olmamıza rağmen, hâlâ Güneş sisteminin dışına çıkabilmiş değiliz.

Milyar kilometrelerin de artık yetersiz kaldığı uzayın o uçsuz bucaksız ufuklarında kendimizi yapayalnız hissediyoruz. Hızla yol almamıza rağmen 1 trilyon kilometreye şimdi varıyoruz. Güneş’i epeyce arkada bıraktık; ama karşımıza daha yeni güneşler, yeni yıldızlar çıkmadı. Güneş’e de “yıldız” diyoruz. Işık ve ısıyı kendiliğinden yayanlara yıldız deniyor. Oysa Dünya’mızla birlikte Merkür, Venüs, Mars ve Jüpiter gibi gezegenler Güneş’ten aldıkları ışığı yansıttıkları için onlara “yıldız” diyemiyoruz. Şimdi 100.000 trilyon kilometredeyiz. Burası galaksimizin merkezi olarak kabul edilebilir. Galaksi demek yıldız kümesi demektir. Her nedense yıldızlar da tıpkı insanlar gibi uzayda toplu olarak bulunurlar. Güneş’in ve tüm gezegenlerin de içinde yer aldığı bu galaksiye Türkçemizde “Samanyolu” derler. Açık ve berrak bir gecede üstümüzde bir uçtan öbür uca kadar yayılan puslu ve bulanık bir kuşak görürüz. İçinde bizim yıldızımız Güneş gibi 200 milyar Güneş’in yer aldığı bu galaksiyi öyle kolayca terk etmek zor görünüyor. Çünkü artık milyar, trilyon kilometreler de anlamını yitiriyorlar.

Gökbilim uzmanları, uzunluk kavramını birbirlerine daha iyi anlatabilmek için “ışık yılı uzaklığı” denilen yeni ve anlaşılabilir bir ölçü birimini geliştirdiler. Işığın da bir hıza sahip olduğu ve bu hızın bir saniyede 300.000 kilometre olduğu gerçeğinden hareket ederek, ışığın bir dakikada, bir saatte, nihayet bir gün ve 365 günde kat edeceği mesafeye bir ışık yılı uzaklık adını verdiler. Bu tanımlama ile işler biraz kolaylaşır gibi oldu.

Güneş’ten sonra Dünya’mıza en yakın bir yıldız (Güneş) vardır. Bu yıldıza astronomi bilginleri “Alfa Centauri” ismini verirler. Sadece güney yarımküreden görülen bu yıldızın ışığı bize tam 4,5 yılda gelir! Bu tarife göre, en yakın yıldızın bizden uzaklığı 4,5 ışık yılıdır. Bu uzaklığı zihnimize yerleştirmek için Alfa Centauri’den 4,5 yıl önce çıkan ışınların “şimdi” bize ulaştığını idrak etmemiz yeter! Veya başka bir anlatımla, bu uzak yıldızda bulunan bir gözlemci “şimdi” dünyaya baksaydı, bizim 4,5 yıl önceki halimizi görmüş olacaktı.

Uzay yolculuğumuz devam ediyor. Bizden 500 yıl ışık yılı ötede, 1500 ışık yılı ötedeki yıldızların birer birer yanlarından geçiyoruz. Ancak o ünlü deyişle “Ömür bitiyor; ama yol bir türlü bitmiyor!” Eğer uzun çok uzun bir ömrümüz olsaydı, 1.000.000 ışık yılı ötedeki yıldız adacıklarını da görüp, ıssız ve karanlık uzayda sessizce yolumuza devam ediyor olacaktık!

İşte nihayet bize de en yakın olan bir galaksi göründü. Bu galaksiye “Andromedea”” adını veriyorlar. Bize en yakın olmasına rağmen, onun uzaklığı tam 2,5 milyon ışık yılı mesafede.

İnanır mısınız, artık milyon ışık yılı uzaklıklar da yeterli olmuyor! Milyar ışık yılı uzaklık birimine geçiyoruz. Geçmesine geçiyoruz; ama uzayın bir türlü sınırlarına varamıyoruz. Burada aklımıza şu ilginç fikir geliyor: Uzayda ne kadar uzağa gidersek, zamanda da o kadar geriye gidiyoruz demektir. Bu son derecede açık ve anlaşılabilir bir sonuç. Çünkü nasıl Güneş’in ışığı bize 8 dakikada geliyor ve Güneş bizden “şimdi” 8 ışık dakikası uzakta görünüyorsa; bu, Güneş’le Dünya arasında 8 dakikalık bir zaman farkının mevcudiyetine işaret ediyor demektir. Yani Güneş, “şimdi” sönse, biz onu 8 dakika daha görmüş olacağız! Alfa Centauri de “şu an sönmüş” olsa, biz onu 4,5 yıl daha ışıl ışıl parıldadığını izleyeceğiz demektir. Benzer misal Andromedea için de geçerlidir. Bu galaktik sisteme şimdi baktığımız zaman onun 2,5 milyon yıl önceki durumunu görüyoruz demektir. Bir başka anlatımla, bir yıldız kümesi bizden ne kadar uzaksa, bizim zamanımızdan da o kadar “geride” demektir.

Uzatmadan hatırlatalım. Bizden 10 milyar hatta 12, 13, 14 milyar ışık yılı ötede ve ismine “kuasar” denilen çok enerjik yıldızların (veya yıldız gibi şeylerin) varlığını anlıyoruz. Oralara artık teleskoplarımız ulaşamıyor! Optik sistemlerle değil, radyo sistemleri ile onların varlığını kabul ediyoruz. Çok derin, çok uzak, çok ahenkli, çok, çok.. anlamlı bir evrenle karşı karşıya bulunuyoruz!

Yazımızın sonuna geldik; ama şu güzel dünyamıza nasıl geri döneceğiz diye düşünürken, aklıma geldi, size bir bilmece sormamı ister misiniz?

Biraz önce bizden 500 ışık yılı uzaktaki yıldızların varlığından söz etmiştik. O uzaklıktaki bir yıldızda bir gözlemci olsa ve aletlerini dünyamıza, hatta İstanbul’a çevirse, acaba kimi görürdü?

Cevap, evrenimizin özellikleri ile tam olarak bağdaşan ve fakat akılları karıştıran şaşırtıcı bir gerçekle örtüşür: Gözlemci, Fatih Sultan Mehmet’in İstanbul surlarına doğru atını sürdüğünü görecekti. Bu görüntü bir hayal, video filmi veya fotoğraf değil, kelimenin tam anlamıyla “gerçek” olurdu!

Hepsi iyi hoş da, biz Fatih’i ölmüş biliyorduk!

Demek ki, ölü veya diri olmak, sadece bir zaman farkının izafi görüntüsünden başka bir şey değildir!

Alıntı

Öncelikle şunu belirtelim apaçi doğulmaz ,apaçi olunur.Bir apaçiyi nasıl tanırız?

.Genellikle altlarına bir şahin araba alıp son ses yabancı ya da arabesk bir müziği arabanın camları açık son ses dinleyerek boş boş şehri turlarlar.

.Şehrin kalabalık yerlerinde arkadaş grubuyla gezerek gördükleri her dişiye güzel çirkin farketmeden laf atmaya dik dik bakmaya proglanmışlardır.

.Hafta sonları çeşitli büyük alışveriş merkezlerinde bağıra çağıra küfür ederek yüksek sesten kahkahalar atark yaka bağır açık dolaşırlar.

.Toplu taşıma araçlarında ya da sokakta dolaşırken cep telefonlarından son ses bir şarkı açıp pervasızca dinler ve dinlettirler.

.Çakma diesel marka düşük bel pantolonlarının üzerine yine çakma olan D&G kemerlerini takarlar.

.Güneş gözlükleri vazgeçilmezdir yine genelde çakma olan güneş gözlüklerinden üzerine büyük harflerle ray-ban yazanları tercih ederler.

.Saçları mutlaka aşırı jöleli ve kendilerine göre tarzdır.

.Duydukları yabancı müziklerde adlarını onlardan aldıkları güney amerikalı yerli apaçileri kıskandıracak şekilde dans ederler.

.Dar paça kot pantolonlarının altına converse giymeyi uygun bulurlar.

.Saçlarına makineyle iki çizik attırır kulaklarına mıknatıslı küpeler takarlar.

.Genelde kavgacı bir tavırları vardır.

.Tatil bölgelerinde gördükleri her turist kıza dil bilselerde bilmeselerde asılma kabiliyetine sahiptirler.

.İlk kez apaçi gören masum turist kız onlara gülümsediyse o kızı ayarladıklarını kızın kendilerine hasta olduğunu düşünüp yatağa atma planı yaparlar.

.Kasma, ayık ol, rahat ol,bilader gibi laflar kullanırlar.

.Fotoğraf çekilirken kapalı bir ortamda olsalar dahi gece ya da gündüz farketmez mutlaka güneş gözlüğü takarlar.

.Fotoğraflarında mutlaka ağızlarında sigara ellerinde bira bulunur.

.Yabancı müzik dinleyerek kendilerinin aslında kültürlü olduklarını dosta düşmana gösterirler.

.Türkçeyi katlederek yazışmalarında yhaa,bhöyle,shanki,chok gibi saçma sapan kelimeler türetir ve kullanırlar.

.İsimlerinin başına dj,mc,kral,imparator gibi lakaplar takarlar.

.Çoğu nasıl kullanacağını bilmesede yanında mutlaka sustalı bıçak,kelebek gibi kesici aletler bulundurur.

Ve daha bunların yanına onlarca madde ekleyebilirsiniz.Uzun lafın kısası modern görünmeye çalışan abaza tayfasına kısaca apaçi diyebilirsiniz.Etrafınızda bu tiplerden yüzlerce görebilirsiniz.Apaçileri kınamayın kendi hallerine bırakın ki bize de eğlence çıksın.

Son olarak apaçileri sevelim,sayalım,koruyalım dalgamıza bakalım…

Her ayın 6 sını 7 ye bağlayan gecesini dört gözle bekleriz.Çünkü saat 22.00 da paramız yatar.Bazısı şanslıdır bu para devletten karşılıksız olarak verilir,ben ve benim gibi şanssız öğrencilerde bu parayı almadan devlete yüklü miktarda borçlu oldukları bir senet imzalar.Peki neye göre devlet bu paraları burs ya da borç olarak verir öğrencilere.Kyk sitesine baktığınız zaman gelir durumunu ailedeki çalışan sayısını ve ailede üniversite okuyan kardeş sayısını göz önüne alırlarmış.Keşke öyle olsa ama üniveriste okuyan arkadaşlarımız yakından şahit oluyorlar zaten,bu şartların hiç birine bakılmaz aslında.Kim başvuru sırasında en düşük geliri beyan ederse babasının aldığı maaşın kat be kat düşüğünü gösterirse o alır genelde devletin bursunu.Doğru şekilde gelir beyanı yapanlar benim gibi 10000 ytl lik bir senede imzayı atarlar.Okulda çevremizde bazı arkadaşlarımız var burs alan,baktığınız zaman babalarının binlerce liralık geliri var asla parasız kalmazlar, bir kaç tane daireleri ,arabaları ,arazi ve arsaları var.Ancak ne hikmetse devletimiz bu kişileri fakir görüp burs verir,yurt çıkarır.Ben ve benim gibi iki ya da üç kardeşi üniversite okuyan sadece babası çalışan yüzlerce öğrenciyi zengin görüp borç vermeyi tercih eder devletimiz.Bu konuda itiraz yapıldığı zamanda kabullenmez ve ” hepsi tek tek araştırılıyor merak etmeyin ” der yetkililer.Ancak ben daha araştırılıp da ortaya çıkan bir örnek görmedim gören varsa banada söylesin.Benim yakınımda çok var bu kişilerden biz şanslıyız diyorlar hep gerekçeleri bu.Hatta ” Araştırsın vermesin bana ne arkadaş devlet o parayı verirse bende alırım” diyorlar.Kendimi geçtim nice yardıma ihtiyacı olan öğrencilere barınacak devlet yurdu bile çıkmıyor maalesef.Bizim isyanımız devletin adaletsizliğine.Allaha şükür bizleri okutacak bize maddi destek sağlayacak büyüklerimiz var.Ama bizim kadar şanslı olmayan ihtiyaç sahibi yüzlerce öğrencide var.Bu kul hakkının hesabını yetkililer nasıl verecekler?Memlekette okumak ,devletten  karşılksız burs almak için illa yalancı,sahtekar olmak başvuru sırasında sahte beyanda bulunmak mı gerekiyor.Bizler bunları yapmadığımız için devlete borçluyken hiç hakkı olmadan burs alanlar nasıl gönül rahatlığıyla harcar bu paraları ?Dediğim gibi isyanımız haksızlığa,adaletsizliğe,kul hakkının yenmesine.Daha hayata atılmadan binlerce lira borç altına giren bizler gelecekte nasıl ödeyeceğiz bu paraları ey yetkililer ?

Aslında yazılacak söylenecek binlerce söz var bu konu hakkında ama burda yazılmaz maalesef onlar.Biz vatanına devletine bağlı gençler olarak ne zamana kadar haksızlığa uğramaya devam edeceğiz çok merak ediyorum.Borcumuz borç nasıl olsa ödeyecez devlete ama hiç içimden gelerek ödemeyeğim bu paraları.Bizim tek isteğimiz adil olun biraz adil.İşinizi yaparken düşünün kul hakkı ne demek.İhtiyacı olmadan devletten burs alanlara ben hakkımı helal etmiyorum bu bursu onlara verenlere de hakkımı helal etmiyorum.

Biz asla vatanımıza devletimize küsmeyiz ancak bu kadar haksızlık karşısında biraz isyan etmemizden doğal da bir şey yok.İnşallah bugüne kadar süre gelen bu adaletsizlik bundan sonra son bulur.Biz yandık eller yanmasın ne diyeyim…

Çoğumuz için sene boyunca pek önemli olmayan sabah ve akşam ezanları ramazan ayı içerisinde en çok beklenen ses olur çıkar.Hele ki akşam ezanın okunmasını sofra başında büyük bir sabırsızlıkla bekleriz.Zaman akşama kadar iyi kötü geçer ama o sofra başında ezanın okunmasını beklerken ki dakikalar bir türlü geçmez.Genelde gözler TRT 1 de kulaklar en yakında ki cami de olur.Tv de ezan okunsa camiden ezan okunması beklenir ya da tam tersi olur camide ezan okunsa Tv de okunmasıda beklenir ki oruç sakata gelmesin.Eee sonuçta saatlerce aç susuz dolaşan insanlar işlerini garantiye alıp oruçlarını sakata getirmek istemez.Sonunda oruçlar büyük bir iştahla açılır akşama kadar boş dolaşan mide tıka basa doldurulur sonra da benim gibi sigara tiryakisi olanlar hemen sigaralarını yakarlar hafif bir baş dönmesi olsada o anda büyük bir keyif verir insana o sigara.İnsana uyku çöker bir anda ve bir kenara uzanır kalırız taa ki çaylar gelene kadar.Çaylar içilir teravih namazına giden gider.(Ben uzun zamandır gitmiyorum çünkü çok uzun sürüyo hocada yavaşsa eğer çekilmiyor).Ramazan çok güzel bir ay aslında.Bu ay içinde kaybettiğimiz değerlerimizi 1 ay için de olsa tekrar yaşıyoruz. İftara her gün misafir çağrılması,fitre ve zekat dağıtılması aç insanların halini anlamamız, bu ay içinde haramdan uzak durmamız ve daha bir çok şey maneviyatımızı zenginleştiriyor.

Ramazan ayı artık iyice uzun günlere ve sıcaklara denk gelmeye başladı ve uzun yıllarda böyle devam edecek.Önceki yıllara göre oruç tutmak daha da zor olacak.En çokta sıcağın altında çalışan insanlar için zor olacak ki Allah yardımcısı olsun herkesin.Herkesin ortak görüşü ramazan hep kışa denk gelse keşke diye ama maalesef istemekle olmuyor o iş.

Bu ay içerisinde ben dahil çoğumuzun tuttuğu orucun anlamı kalmıyor aslında.Mesela ben sigaradan dolayı çok sinirli oluyorum dışarı çıktığımda kesin kavga edecek bir şey buluyorum.Trafikte iftara yetişmek için acele eden insanlar ya kavga ediyor ya da birbirlerine bağırıp küfürleşiyor.Ramazan pidesi sırasında sıra kavgaları yaşanıyor.Bunlar aslında normal olmakla birlikte ramazan ruhuna aykırı şeyler.

Uzun lafın kısası 29 gün süresince hayatımız normalin aksine değişecek en azından yemek düzeni öyle olacak.Sahurda davulla uyanıp(Aslında davul sesine uyanan kimse görmedim herkes alarm sesine uyanıyor) akşam ezanına kadar nefsimize hakim olmaya çalışacaz.Son olarak her sene çok çabuk geliyorsun ama hoşgeldin safa geldin ya şehr-i ramazan.Allah oruç tutan herkese sabur versin dualarınız ibadetleriniz kabul olsun.

Gündem referandum ve yaş toplantısı kararlarına kilitlenmişken önemli bir haber gözden kaçırıldı.Terörist başı,şerefsiz bölücü Abdullah Öcalan imralıda ki hapishanesinde ailesiyle görüştürüldü.Evet bu da oldu sonunda.30000 kişinin katili olan ve hala yattığı cezaevinden masumların katili olmaya devam eden köpek mükafatlandırılarak ailesiyle görüştürüldü.Şimdi bu haberi gören şehit ailelerine ne cevap vereceksiniz ey yetkililer çok merak ediyorum.Bu şerefsizi orada ailesiyle görüştürürken şehit ailesini toprağın altında yatan yavrusuyla nasıl görüştüreceksin?Bu nasıl bir mantıktır.Bahane hazırdır eminim Avrupa Birliğine uyum sürecinede olduğu için böyle bir uygulama yaptık diyecekler.Yalnız unuttukları bir nokta var güneydoğuda şehit olanlar gazi olanlar AB için şehit ya da gazi olmadı memleketlerini vatanlarını böldürmemek için oldu.Yazıklar olsun ciğeri beş para etmez bir vata haini köpeği ödüllendirirken Türk milletine ne cevap vereceğinizi hiç mi düşünmediniz? Askere giden vatanı için nöbet tutan çatışmaya gidenlere nasıl açıklayacaksınız bu olayı ? Senin mehmedin toprağın altında yatarken o şerefsizin yattığı cezaevinde lüks şartlarda kalmasını ve o şartların AB uyum süreci çerçevesinde daha da lüksleştirilmesini nasıl izah edeceksiniz bize ?

Başka bir haber daha vardı yine içler acıtan.Hantepe saldırısına ait heronlar tarafından çekilen görüntüler ortaya çıktı.Görüntülerde terörist grubun hantepe karakoluna gelişi saldırma anı ve geri gidişleri açık açık görüntüleniyor.Tabi bu görüntüleri Genelkurmay karargahında generaller de izliyor.Terörist grubun gelişi  görülüyor ve hiç bir önlem alınmıyor çatışma anına hiç bir destek yollanmıyor.Şerefsizler saldırı yaptıkatn sonra gelirken dinlendikleri tepede giderken de dinlenerek gidiyor ama koskoca generaller bir helikopter kaldırıp terörist gruba müdahale edilmesini akıl etmiyor.

İnsanın aklı almıyor maalesef. Bizim askerimiz her şeye rağmen terörle mücadele edecektir. Bizler yine askere davul zurnayla ellerimize kına yakarak gitmeye devam edeceğiz. Ancak inşallah bu memlektten maaş alıp terör konusunda yetkili olan kesimler işlerini hakkıyla yaparlar. Bizler de onları görüp gururla vatan müdaafasına devam ederiz. İnşallahhhh

350 kişilik birlikten 20 kadarı hastalıktan yolda şehit olur, kalan 330 Osmanlı askeri Hindistan’a çıkarlar ve İngilizlerle savaşmaya başlarlar.

Mühimmat açısından kısıtlı olan Osmanlı askerleri birkaç günlük mücadeleden sonra teknolojik donanıma sahip İngiliz askerleri karşısında yenik düşerler. 40 kadarı esir alınır, diğerleri de savaşta şehit olur.

Savaş bittikten sonra bu 40 Osmanlı esir askeri İngilizler gemilerde çalıştırmaya başlarlar. Bu gemi bir seferinde Avustralya’ya uğrar. İki Osmanlı esiri bir yolunu bulup kaçarlar.

Bir süre sonra, adı Karadeniz diyarından Menteşeoğlu Abdullah olan, baba mesleği dondurmacılığa başlar. Karahisar diyarından Tarakçıoğlu Mehmet de Kasaplık yapar.

Birinci dünya savaşında Avustralya Çanakkale’ye asker çıkarır ve bizim iki Osmanlı askeri olayı duyarlar. Hemen buluşup durum değerlendirmesi yaparlar.

Biz Osmanlı askeriyiz ve Avustralya’da yaşıyoruz. Avusturalya devleti Osmanlı’ya savaş açmış ve bizim ülkemizi işgale gitmiş. Bundan dolayı biz de Avustralya devletine savaş açalım derler.

Alırlar kağıdı kalemi ve yazarlar:

Sayın Avustralya Başkanı Eksalans hazretleri;
Biz iki Osmanlı askeri, ülkenizde bulunuyoruz. Duyduk ki devletimiz Osmanlı’ya Avustralya devleti olarak savaş açmış ve Çanakkale’ye asker göndermişsiniz. Bundan dolayı iki Osmanlı askeri olarak biz de Avustralya devletine savaş açmış bulunmaktayız.

Bu bir Osmanlı fermanıdır. Ekselansların bilgilerine duyurulur.

Karahisar diyarından Tarakçıoğlu Mehmet,
Karadeniz diyarından Menteşeoğlu Abdullah

İki Osmanlı askeri, Sidney’in 250 km. uzağında Karlıdağlar denilen bölgede önce virajlarda tren raylarını sökerek 3 treni devirirler. Üçüncü tren kazasında askeri muhimmat bularak silahlanırlar. Aynı bölgede 8 karakol basarlar ve karakollardaki askerlerin tamamını vururlar.

Ne olduğunu bir türlü çözemeyen Avustralya devletinin sonunda iki Osmanlı askerinin yazmış olduğu mektup akıllarına gelir ve mektubun atıldığı bölgeye 250 kadar asker gönderirler.

İki Osmanlı askeri aranmaya başlanır. Bir kaç gün sonunda sıcak çatışma olur ve Osmanlı askerleri bu Karlıdağlar da şehit edilir.

İki askerin mezarı şu an da Sidney’e 250 km. uzakta Karlı Dağlar’da. Avustralyalılar iki Osmanlı askeriyle savaştık demek zorlarına gittiği için bu askerlere Hindistan asıllı diyorlar.

Oysa Hindistan’da ne Karahisar diyarı, ne de Karadeniz diyarı diye bir bölge yok.

Ileride bir agacin altinda yasli bir Dervis görürler, onun yanina giderler, Dervis, “marifetlerim vardir” deyince, Padisah gönlünden geceni bilmesini ister. Derviste Padisah ve Vezirin cocugunun olmadigini, evlat istediklerini bilir. Bunun üzerine dervisten yardim isterler, Derviste cebinden bir elma cikarir ve ikiye böler. Bu elmalari yerlerse cocuklari oacagini, padisahin kizi ve vezirin oglu olacagini, ama onlari ayirmamalarini, evlendirmelerini söyler. Padisahta, vezirde cok sevinir. Aksam elmayi yerler, ve dokuz ay on gün sonra padisahin kizi, vezirinde oglu gelir dünyaya. Kizin adini Zühre, oglanin adini Tahir koyarlar.

Tahir ile Zühre birlikte büyürler. En taninmis hocalardan ders alirlar, ve cok zeki olduklarindan herseyi ögrenirler. Fakat on yasinda Zühre´nin gönlü Tahir´e düser ve uyurken Tahiri öper. Tahir cok kizar, cünki kardes olduklarini sanir. Birgün Zühre Tahiri yine öper ve Tahir´de Zühreyi döver. Zühre okadar üzülürki, Allah´a “Allahim, benim sevgimin yarisini Tahire ver” diye dua eder. Tahirde Zühreye asik olur. Bu sefer Zühre kendini naz´a ceker. Ancak kardes olmadiklarini ögrenen Tahir ile Zühre günden güne birbirine daha cok baglanirlar. Sazlarini alip bir birlerine Türkü söylerler.

Bunlari gören Arap Köle, padisahin karisina söyler, Padisah kizini Tahir´le evlendirmenin zamani geldigini söyler. Ancak karisi kizinin padisah ogluyla evlenmesini istemektedir. Padisah kendi gözleri ile asiklari görmek ister, ve görünce evlendirmeye karar verir. Bu arada Tahir rüyasinda iki kara köpegin kendisine saldirdigini görür ve rüyasi cikar. Padisahin karisi, padisaha sihirbaz cadinin yaptigi serbeti icirince, padisah Tahirden sogur ve onu saraydan kovar. Aski ile yanip tutusan Tahir, Zührenin köskünün önüne gelerek sitem dolu türküler söyler. Zührede olaylari dadisindan ögrenir ve her seyi Tahire aciklar.
Arap köle bunlari görünce yine padisaha haber verir. Bu sefer Padisah onu Mardin´e sürer. Mardinde yedi yil kalan Tahir Allaha dua eder, ve onu zindandan kurtarmasini ister.
Duasi kabul olur, Zindanin acilan kapisindan siyah atiyla Hizir gelir, ve onu atina alip, o uyurken Zührenin köskünün önüne birakir.
Zühre Tahiri dadisina gönderir. O günden sonra, her gece gizli gizli bulusup zevk ve sefa eylerler. Fakat bir gün rüyasinda Tahir, kara köpeklerin yine etrafini sardigini görür, rüyasi yine cikar, cünki Arap köle onlari yine görmüstür. Bunu Padisaha haber verir ve Tahir, üstü acik bir Sanikla Sat suyuna birakilir. Sat suyunun kenarindada Göl padisahinin Sarayi vardir. Zühre bunu bildigi icin Göl padisahinin kizina mektup yazar ve göl padisahinin kizlari Tahiri bulurlar.
Göl padisahinin 3 kizida Tahiri sevmektedir ve bir gün onu paylasamadiklari icin kavga ederken, Tahir bunlari duyar ve kacar.

Bir cesme basinda dua eder ve uyur. At sesiyle uyaninca yaninda bir Dervis görür. Yine ata biner ve gözlerini kapatir. Dervis “ac” dedigi zaman Tahir kendisini Zührenin köskü önünde bulur. Dadisina gider, dertlesirler.
Bir gün Davul Zurna sesleri duyar ve dadisindan Zührenin evlenecegini ögrenir. Kadin esvabi giyer ve dügüne gider. Kendini Zühreye tanitir. Ertesi gün Zühre ile anlasirlar, Hamama gitmek icin cikip kacmaya karar verirler. Ancak Arap kölede kadin kiligina girmis ve onlari görmüstür. Arap köle durumu padisaha haber verir, Padisah Tahiri yakalatir, Mecliste onu ve kizini anmadan üc hane türü söylerse affedecegini söyler.

Tahir iki haneyi söyler, fakat ücüncü hanede Zührenin iceri girdigini görür ve onun ismini kullanir, padisahta onun boynunu vurdurmaya karar verir.
Cellat Tahirin boyunun vurmadan önce, Tahir namaz kilip, Allah´a ruhunu almasi icin dua eder ve hemen ölür. Bunu gören Zühre aklini kacirir. Hekimler care bulamaz, hatta Tahirin etini yedirmeye kalkarlar, ama dadisindan bunu ögrenen Zühre cok kizar, Tahirin mezarina gider.
Allah´a ruhunu almasi icin dua eder ve ölür.
Mezara gelen Arap kölede Zühreye asik oldugu icin kendini hancere öldürür, Padisah kizini Tahire vermedigi icin pisman olur, ama is isten gecmistir coktan.
Bir süre sonra asiklara mezar yapilir, Arap kölede basuclarina gömülür, oradan gecenler Zührenin mezarinda beyaz bir gül fidani, Tahir´in üzerinde ide bir kirmizi gül fidani görürler, Arabin mezarinda da kara bir cali bitmistir.

Her sene asiklar baltalarla o caliyi keserler, ancak calinin yine bittigini görürler.
Ziyaretgah olan mezari asiklar ve bagri yaniklar sürekli ziyaret ederler …

Sanki çok makul bir şey söylüyormuş gibi bir de” ne olur ?” diye soruyor.Ne olacak ebenin şeyi olur.Herifteki cesaret bak.Sonrada lafı özerkliğe getiriyor.Evet bu konuşmaları yapan adam bizim verdiğimiz vergilerle devletten maaş alıyor.Savcılık bu sözlerle ilgili soruşturma başlattı ancak bu herifin ilk lafı değil bu,daha öncede hakkında bir çok soruşturma açıldı zaten.Bu adamlar bu cesareti nerden alıyorlar da bu vatanda iki bayrak dalgalanmasını istiyorlar anlam veremiyorum.Nereye kadar Türk milletinin sabrını sınayacaklar ve Türk halkı ne zamana kadar tepkisiz kalacak.Amaçları belli Türk halkını kışkırtıp iç savaşa sürüklemek.Biz senelerdir bu oyuna gelmedik ama sabır taşıyor maalesef Dörtyol ve İnegöl olayları bunlara örnek.Pkk nın siyasi uzantısı olan bir parti sürekli bir bölünme propagandasında.Sözde ezilen halkı için ortalığı karıştırma çabasında.30 yıldır 30000in üzerinde şehit verilmiş bir konu hakkında milletvekili olarak milletin meclisinde haince konuşmalar yapmaktalar.Bu konuşmalar arasında nerdeyse her gün anadolunun bir evine ay yıldıza bayrağa sarılı tabutlar gelmekte.İşte fark tamda burada ortaya çıkıyor.

Vatanı için canını verenler ay yıldızlı bayrağa sarılı tabutlarıyla uğurlanırken peygamberin yanına ve bu şehadet şerbetini içen kahramanlara ”şehit” denirken,o herifin bahsettiği sarı kırmızı yeşil paçavraya sarılı tabutlar  cehennemin en dibine yollanıyor o tabutun içinde ki leşlere ise ”terörist”,”vatan haini” deniliyor.Şimdi bu iki şey hiç birbirine yakışır mı sizce ?Bu ülkenin tek bir bayrağı vardır o da şehitlerimizin kanıyla sulanmış ay yıldızlı Türk bayrağıdır.Başka vatan başka bayrak isteyenlerin yeri ise toprağın altında hazırdır.Bayrağımıza ”benim bayrağım”, vatanıma ”benim vatanım” diyen herkes bizim kardeşimizdir.Aksini iddaa eden aksini savunan herkes bu milletin ebedi düşmanıdır.Bizim düşmanımız ise her zaman mağlup olmaya mahkumdur.Paylaşacağım şu dizeler her şeyi özetler heralde…

TAŞLARI BAĞLAMIŞLAR,KÖPEKLER SERBEST

EŞKİYA DÜZE İNMİŞ,YİĞİTLER DERDEST

İMAMA BOZULUP BOZMAYIZ ABDEST

GÜN GELİR DE BU HESAP GÖRÜLÜR ELBET

Evet maalesef köpekler serbest.Eşkiya düze inmiş devletin maaşıyla devlete millete kafa tutuyor.Ama bu hesapta görülür elbet bu millet ite köpeğe pabuç bırakmaz mayasında kurtluk var çünkü…

Bu uygulamayı kullanmak için kişi listenizi davet etmenize gerek yok. Reklam yapmanıza falan da gerek yok tek yapmanızgereken burayı tıklayıp uygulamaya izin vermek. Yanlış bilgi vermemek amacı ile uygulamayı kendim test ettim ve kesinlikle çalıştığını söyleyebilirim. Biri sizi sildiği zaman yandaki gibi bir görüntü ile karşılaşıyorsunuz. Sizi silenler altta görünüyor.

Açıkcası uygulamaya fazla güvenemiyorum çünkü facebook hesabınızdaki herşeye erişim izni istiyor ve doğal olarak izin vermediğiniz takdirde uygulama çalışmıyor. ilk gün kullanımı bakımından bir zararını görmedim.

Uygulama: http://apps.facebook.com/dostkazigi_app/

Son yıllarda öyle diziler yayınlıyor ki normal bir kanal değilde erotik yayın yapan bir kanal gibi çalışıyorlar. Binbir gece de sözde çocuğunu kurtarmak için patronuyla yatan bir kadının hikayesi vardı. Yaprak Dökümü adlı dizide iki kız kardes aynı adama aşık olup aynı adamla yatıyolar. Kavak yellerinde başrol oynayan kız bütün arkadaslarıyla yattı. Küçük Kadınlar dizisi ismine layık gerçekten küçükken kadın oldular.

En son bir dizi yayına soktular. Dizinin adı Küçük Sırlar,Amerikan Gossip Girls dizisinin uyarlaması. Dizi de kolejde okuyan zengin çocuklarının maceraları anlatılıyor.Lise çağında ki çocuklar altlarında süper lüks arabalarıyla okula geliyolar.Kızlar süper mini etekleriyle okul koridorunda dolaşıp makyajlarını hiç eksik etmiyorlar.Bir Kanal D geleneği olarak kim kimle düşüp kalkıyor anlam veremiyorsunuz. Bu dizi sözde en fazla 17 yaşındaki öğrencileri anlatıyor.Lise zamanında saçımda jöle var diye ya da sakalım var diye okuldan en az 10 kere müdür tarafından atılan ben buna çok içerledim gerçekten.Varsa böyle bir lise tüm Türk gençleri kazanmak için 7\24 çalışır eminim.

İşin şakası bir yana bu kanal işi cinsellikle götürmeye devam ediyor.Ha unutmadan bi de Behlül Bihter hadisesi var ki adam bütün sülaleyi götürdü.Türk milletine aykırı ne varsa bu kanalda var anlayacağınız.Kime ve neye hizmet ederler bilmiyorum.Avrupalı bir politikacının Türkleri aile yapılarını bozmadan kültürlerini yok etmeden mağlup edemezsiniz sözü ister istemez aklıma geliyor.Acaba o zihniyete mi uşaklık ediyor bu kanal?

Aslında yadırgamamak gerekir.Bu kanalın sahibi Aydın DOĞAN her sene vergi rekortmeni çıkıyor ancak vergi kaçakçılığı rekoru kolay kırılmayacak düzeyde.Kime ve neye uşaklık ettiği bilinmeyen bu adam ülkeyi nasıl karıştıracağını her dönemde çok iyi biliyor.Başarılı da oluyor çevremize baktığmızda nasıl bozulduğumuzu açık açık görebiliyoruz maalesef.Bu arada bu dizilerden hiç birini izlemedim ama çevreden konuşulanlar izlemeye gerek bırakmıyor.Ben elimden geldiği kadar Aydın Doğanın kanallarını izlememeye gazetelerini almamaya calısıyorum.

Saygılar..

Kendimizi onların yerine koyup düşündüğümüz zaman içimizde belki onlara hak verenler olacaktır. Herkesin bildiği bir olay olan İstanbul’un fethini onların bakış açısı ile düşünelim. O yıllarda İstanbul şehri en gözde şehirlerden biri ve avrupalıların en büyük kalesiydi. Biz Türkler herşeyi alt üst edip o kaleyi başlarına yıkmışız. Yada Çin Seddi ni ele alalım. Adamlar Türklerden kendilerini savunmak için devasa bi duvar örmüşler resmen.  (Bkz: Wikipedia Çin Seddi)

Osmanlı hakkında yalan yanlış bilinen aslında bilinçli olarak yanlış anlatılan birtakım söylemler vardır. Birçok avrupalı Osmanlı Devleti’nin soykırımcı, aldığı yerlerde çeşitli zulümler yapan bir devlet olduğu bilgisine sahiptirler. Necip Fazıl üstadın başından geçen bir olayı aktaralım bir örnek olarak:

Necip Fazıl birgün konferans verirken Cezayirli bir öğrenci kalkar ve Fransızca olarak Necip Fazıl’a… ” Neden Osmanlı yıllarca bizi sömürdü, neden Osmanlı yıllarca bizi sömürge olarak kullandı? ” der..Necip Fazıl hiç durmadan cevabı sille misali yapıştırır:” Eğer Osmanlı sizi sömürmüş olsa idi bugün bu soruyu bana Fransızca soramazdın…”

Biz Türk insanlarına karşı hemen her ülkede bu tip ön yargılar vardır. Yapılan yanlış betimlemeler Türk İnsanı’nın değerini büyüklüğünü saygınlığını ayaklar altına almaktadır. Oluşan bu ön yargılar Türkiye’ye gelip bir Türk ile tanışıldıktan sonra kaybolur gibi olsa da tam anlamıyla yok olamıyor. Yazıyı fazla uzatmadan başka bir örnek ile bitireyim… Olayı Rotherdam İslam Üniversitesi Rektörü Prf. Dr. Ahmet AKGÜNDÜZ anlatıyor…

19.yüzyılda Almanya nın Mülhaym şehrindeki Ren nehrinin bir yakasında Almanlar, öbür yakasında da Fransızlar oturuyordu. Fransızlar, her sene nehrin Almanlar’daki kısmına geçip mahsulün tümünü toplayıp götürüyorlardı. O sıralar, birliğini teminedemeyen güçsüz Almanlar ise buna fazla ses çıkaramıyorlardı tabiî. Her sene böyle olunca çareyi Osmanlı Sultanına durumu yazıp, imdat istemekte bulurlar. Mektupta şöyle denmektedir: Fransızlar her sene bize zulmediyor, mahsulümüzü elimizden alıyorlar. Siz ki, dünyaya adalet dağıtan bir imparatorluğun sultanı, İslamiyet’in de halifesisiniz. Bizi şu zulümden kurtarın. Asker gönderin. Ürünlerimizi bu sene olsun toplama imkanı sağlayın. Çöküş faslına girildiği bir zamana denk gelen yardım isteğini inceleyen padişah asker göndermeyi mümkün ve gerekli görmez; yalnızca asker elbisesi göndermeyi kâfi bulur ve cevabı bir mektupla beraber içi askeri elbise dolu üç çuval yollanır. Şaşkına dönen Almanlar, çuvalı alıp mektubu okurlar: Fransızlar korkak ademlerdir. Onlara yeniçeri göndermemize gerek yoktur. Yeniçerimizin kıyafetini görmeleri kâfidir. Çuval içindeki Osmanlı askerinin elbiselerini adamlarınıza giydirin. Mahsul zamanı, nehrin görülecek yerlerınde dolaştırın. Karşıdan gören Fransızlar için bu kâfidir. Bağ bahçe sahipleri hemen Osmanlı askerinin kıyafetini kapışırlar. Hasat vakti büyük bir heyecanla yeniçeri kıyafetinde, nehir kıyısında dolaşmaya başlarlar. Ertesi gün, karşıdan gelen haber, Almanlar’ın sevinç çığlıkları atmalarına sebep olur: Osmanlılar’dan imdat geldiğini düşünen Fransızlar, korkudan köylerini de terkederek iç kısımlara doğru kaçmaktalar. Mahsulünüzü rahatça toplayabilirsiniz. Zulüm sona ermiştir. Bu olay, Mülhaymli’lerin gönüllerin de taht kurmuştur. Giydikleri yeniçeri kıyafetlerini, daha sonra Mülhaym a bağlı Karlsruhe müzesine koyup ziyarete açarlar. Şehrin en yüksek binasına da Osmanlı bayrağı asarlar. Ayrıca, halen olayın yıldönümünde de şehirde bir karnaval düzenleyip , hadiseyi temsilen kutlarlar.

Birde şimdi düşünün zamanında hoşgörünün ve adaletin temsilcisi ve dağıtıcısı olan Osmanlı’nın bu olayın yaşadığı dönemde bir soykırım yapmış olabilir mi?

Saygılar…

Atı yoktur binemez üstelik hamburger yemez
Silahı vardır kullanmaz
Bu ne biçim kovboy
Hayatında yoktur güzel bir dişi, zaten beceremez bu işi
Bu ne biçim kovboy

Gece gündüz demez dolaşır, çöller kuraktır
Gözlerinden anlaşılır, birazcık salaktır
Bara gider, içki içmez, böyle de olmaz ki
Vahşi batıda böyle tipler sağlam kalmaz ki

Oh oh çekilin yoldan vahşi batıdan geliyorlar
Amerikanlar, eskidi bunlar
Turkish kovboylar

Ne olacak acaba bu işlerin sonu
Kot kumaştan yapılmıştır kovboyun donu
Erkekseniz birey birey çıkın karşısına
Yolunu kaybetti, texas yerine gitti mısır çarşısına

Kurşunla bir doları tam 60 metreden delmekte
Kovboyun bu gereksiz huyları sülalesinden gelmekte
Allah kahır bela and hay lanet olsun
Türklerden de kovboy çıktı, haydi hayırlı olsun

Oh oh çekilin yoldan vahşi batıdan geliyorlar
Amerikanlar, eskidi bunlar
Turkish kovboylar

Aaaaah ben yanlız bir kovboyum anaaaaaam
Evimdeeen uzaktayım anam, garip anaaam

Oh oh çekilin yoldan vahşi batıdan geliyorlar
Amerikanlar, eskidi bunlar
Turkish kovboylar

Yani biraz SANA’t müziği yalnızlığıda olabilir çok kulak vermedim öpmekten
Saltanat sürerken süresiz ve resimsiz gibi görünürken öperken..

”Aşk, intihar biçimidir
Malum,ölürcesine sevenler bilir”..

Gözlerim kuyu dibine sana düşkünken düşerken, ellerimde bir yalan azım’da biber acısıyla yanan..
Yalan söyleyen bir kadına inanmaktan yorulmaktan
İnanmadığım anlarda yemin duymaktan sonradan defalarda sefer damlamaktan,
Duyulmaktan bir tanıdık adın ardından küserek kalkarken sofradan öylece,
Gidiyor sevmelerim içimden hep yol üstü bir suçüstüne yakalanmalarından aranıyorken söylediğim sözlerce,taşıyorken diclesinde bir yatak,odalar kadar boş görünmekten dökülüyorken kendinden..

Ama işte malum,
Ödün veriyormuş gibi ödü kopuyorken ve ödül yerine sadece bir ses vermekten ileri gitmiyorken gelişlerinden,
Geri gelmekten söz ederken gitmeyi deniyorken,
İbret bir İzmir kaldırımında yalnızlık hissetmekten kırılan,
Yani hep şaşılmak üzere bakılmış bir şaşılığın teninde oksijen tüketmekten,
Malum iki ses arası yerden öpmeye utanmaktan,
Bir sancı ardına dürtmekten ağrıyorken ten
Sessiz bir kadın zikrinde fikir üzmekten,
Sigara yanığı bir çarşafın altında gülerken,taşınmış içime komşu olan en tanıdık tanıdıklarımızdan seni sormalardan usanmalardan..

Ojelerinde eski bir kırmızının hikâyesi,
Malum..

”Bir aşk biçimidir intihar
Ölürken bile sevenler bilir”..

Saçlarına dolanmış sessiz kavimsiz nerden geldiği yada getirildiği kimse tarafından bilinmeyen,konusu geçirilmeyen geçse bile başka bir lafla geçiştirilen bir soğuk ürpertiyle gözyaşındaki tuzdan yaraya basılmaktan fikrimce ziyan,
Ziyanlarda figan
İsyanların sürgününde,
..
Bile bile yoruyorlar
Yorgunum desemde zorluyorlar
Sesim sende kalmış olmalıdır ki
Ne kadar konuşsam da duymuyorlar..

Soğuk..
Algınlığımdan değil,Ankara’dan..
Gri bir taş örtüsü sokaktan,başörtüsü hep yalnızlık olmuş bir aşkın, kış örtüsü iklime dağılmasından..

Soğuk..
Alınganlığımdan değil,bir sabah kahvaltısından,
Simit yerken susulan çay içerken konuşulmayan bir zaman kavramından..

Soğuk..
Bir kavramdan öte,zaman kavrayamayacak kadar berime çekilmiş gerimden..
Geçmişten
Bir gün
Birden,erkenden kış yağışından..

Malum,
Sadece hatırladıklarımdan yorgunum..

Demiştim ya
Günlük değil,yazdıklarım yıllık..

Şimdi,

Aklım

Acım

Sancım,

Devren satılık..

Emre GÖKCE

Sorunun çözümü için Google amcaya başvurdum ve çözüm için girdiğim sitelerde bios aracılığı ile kapatıp tekrar açmanın faydalı olacağı gibi yada bios güncellemesi gibi çözüm üretenlerde olmuş fakat bunlara hiç gerek duymadan yukarıda verdiğim linkteki driveri kullanabilirsiniz…